منوی اصلی
Skip Navigation Links
عناوین آخرین مقالات
نظر سنجی
آمار بازدید سایت
توبه
---باب توبه--- {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا} . تحريم 8 «اي مؤمنان به سوي الله توبه خالص نماييد» قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللهِ، فَإِنِّي أَتُوبُ، فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ، مَرَّةٍ». مسلم 2702 ترجمه: پيامبر صلى الله عليه وسلم فرمودند: «اي مردم! به درگاه خدا توبه کنيد و از او آمرزش بخواهيد که من هر روز، صد مرتبه توبه و استغفار ميکنم». برداشت ها: 1.اينکه زياد استغفار کنيم 2.دعوتگر اول بايد خودش عمل کند بعد به مردم توصيه کند، همانگونه که رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: من در روز بيش از 100مرتبه استغفار ميکنم، سپس مردم را توصيه به استغفار نمود. توبه در لغت به معناي بازگشت است، ودر شريعت به مفهوم بازگشت از معصيت الله به سوى اطاعت وفرمانبردارى است. علما گفته اند: توبه از هر گناهي واجب است. اگر گناه ميان بنده وخدا باشد وبه حقوق مردم ربط نداشته باشد، سه شرط دارد: 1. دست كشيدن از گناه 2.پشيمانى از انجام گناه 3.تصميم بر عدم بازگشت به آن گناه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «إِنَّ اللهَ عَزَّ وَجَلَّ يَبْسُطُ يَدَهُ بِاللَّيْلِ لِيَتُوبَ مُسِيءُ النَّهَارِ، وَيَبْسُطُ يَدَهُ بِالنَّهَارِ لِيَتُوبَ مُسِيءُ اللَّيْلِ، حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا». مسلم 2759 «خداوند در شب دستهايش را مي گشايد تا كسي كه در روز مرتكب گناه شده است توبه كند و در روز دستهايش مي گشايد تا كسي که در شب مرتكب گناه شده است توبه كند و اين عمل تا طلوع کردن افتاب از مغرب{قيامت}، همچنان ادامه دارد». برداشت ها: 1.اينكه انسان بايد هرچه سريعتر از گناهانش توبه کند، چون شايد اجل مهلت ندهد. 2.اينکه خداوند چقدر مهربان هست ودنبال بهانه مي گردد تا بنده اش توبه کند. 3.انسان اگر به پري زمين و آسمان گناه داشته باشد، به شرطي که حق الناس نباشد، خداوند آنرا مي بخشد. 4.در مورد حق الناس علاوه بر توبه بايد از شخصي که حقش پايمال شده حلاليت طلبیده شود. 5.اينکه توبه خود را به فردا وپس فردا نيندازيم، که اين حيله شيطان است. طبق حديثي در رياض الصالحين، شخصي 99نفر را كشته بود، رفت پيش راهبي يا عابدي وگفت: من اينقدر آدم را كشته ام، آيا اگر توبه کنم خداوند مرا مي بخشد، عابد گفت: نه مرد قاتل عابد را هم کشت، ولي باز هم نااميد نشد، رفت پيش عالمي گفت: من 100نفر را کشته ام آیااگر توبه کنم توبه ام پذيرفته مي شود، عالم جواب داد بله، ولي سرزمين خودت را ترک کن وبه يک ديار ديگر برو،مرد هم به حرف عالم گوش داد وبار سفر بست، در راه اجلش فرا رسيد، فرشته رحمت وعذاب باهم اختلاف نمودند که آيا بهشتي است يا جهنمي، ندايي آمد که اندازه بگيرند که شخص به کدام شهر نزديکتر است، وقتي اندازه گرفتند ديدن به شهري که قصد سفر کرده بود نزديکتر است، وتوبه اش مقبول واقع شد واز جمله بهشتيان گرديد. توبه خالص نمود وبعد از آن گناهي انجام نداد وفوت کرد.
تبلیغات
ورود استاتید
ورود طلاب
لینک های مرتبط